Het verhaal

Keramiek is een ambacht met een eeuwenoude geschiedenis en een rijke traditie. Maar hoe ziet de toekomst van keramiek eruit? Welke nieuwe mogelijkheden zijn er en hoe kan de industrie zich blijven ontwikkelen?

Dat was het uitgangspunt voor het Arita Ceramics Symposium in Japan, georganiseerd door het Europees Keramisch Werkcentrum (EKWC) in samenwerking met Japanse partners. Tijdens het symposium kwamen producenten, ontwerpers en andere betrokkenen samen om de toekomst van keramiek te onderzoeken en nieuwe ideeën uit te wisselen.

Voor de visuele identiteit wilde ik juist breken met de traditionele wereld van keramiek. Niet door die geschiedenis te negeren, maar door haar een beetje wakker te schudden. In plaats van de verfijnde en decoratieve beeldtaal die je vaak met keramiek associeert, koos ik voor een krachtige, brutalistische vormgeving.

Een belangrijk onderdeel van de identiteit is het rode vlak dat als een soort zoeker fungeert. Het kan delen van een afbeelding zichtbaar maken, de aandacht op een detail vestigen of bepaalde tekst uitlichten. Samen met de zware typografie ontstond een uitgesproken grafisch systeem dat uitnodigt om op een andere manier naar keramiek te kijken.

Dat systeem vertaalde ik naar verschillende communicatiemiddelen, waaronder het programma, presentatiebeelden en de aankleding van het symposium.

Een bijzondere uitdaging was de tweetaligheid. De vormgeving moest zowel in het Engels als in het Japans werken. Omdat ik zelf geen Japans lees, moest ik anders met de typografie omgaan. Waar je normaal woorden en zinnen herkent en daar grafisch mee kunt spelen, werd de Japanse tekst voor mij vooral een verzameling vormen. Tegelijkertijd kun je niet zomaar tekens aanpassen of ermee experimenteren wanneer je het schriftsysteem niet begrijpt.

Dat vroeg om zorgvuldigheid en afstemming via het EKWC, maar bood ook een interessant nieuw perspectief op typografie. Je gaat anders kijken naar ritme, compositie en de verhouding tussen tekst en beeld.

Zo ontstond een visuele identiteit die bewust contrasteerde met de traditionele uitstraling van keramiek, maar tegelijkertijd ruimte bood aan de inhoud en internationale context van het symposium.