Het verhaal

Waarom zou een elektriciteitssnoer alleen functioneel moeten zijn? Bij Snoerboer denken ze daar anders over. Met een grote collectie bijzondere snoeren, fittingen en andere onderdelen geven ze mensen de mogelijkheid om zelf hun eigen verlichting samen te stellen. Een snoer hoeft niet iets te zijn dat je probeert te verbergen, maar kan juist onderdeel worden van het ontwerp.

Voor Snoerboer ontwikkelde ik een visuele identiteit waarin twee ideeën centraal stonden: de schoonheid van het snoer zelf en het plezier van iets eigenhandig maken.

De basis van het merk stond al redelijk vast. In gesprekken met de directie en de communicatiemensen onderzochten we vooral welke aspecten we wilden benadrukken en hoe we die konden vertalen naar een herkenbare uitstraling. Snoerboer richtte zich niet zozeer op de traditionele klusser of aannemer, maar juist op mensen die graag met hun interieur bezig zijn, creatieve doe-het-zelvers en (semi)professionele ontwerpers.

De uitdaging was om een identiteit te ontwikkelen die speels en toegankelijk aanvoelde, zonder daarbij aan professionaliteit in te leveren. Het mocht uitnodigen om zelf aan de slag te gaan, maar moest tegelijkertijd vertrouwen uitstralen in de producten en de kwaliteit ervan.

Dat zie je terug in het logo, dat is opgebouwd uit een lus van hun kenmerkende zebrasnoer, met de koperen draden die aan het uiteinde uitsteken. Ook de verschillende patronen van de snoeren kregen een plek in de huisstijl en werden gebruikt als herkenbare grafische elementen.

Voor de verdere beeldtaal liet ik me inspireren door modelbouwpakketten. Snoerboer richtte zich vanaf het begin sterk op mensen die zelf hun verlichting wilden samenstellen. Met de juiste onderdelen en goede instructies hoefde dat helemaal niet ingewikkeld te zijn. Dat wilde ik ook in de vormgeving laten terugkomen: zelf iets maken is leuk, toegankelijk en geeft ruimte om je eigen ideeën uit te voeren.

Ik ontwikkelde een reeks illustraties van snoeren, fittingen, lampen en gereedschap, die samen in frames werden geplaatst, zoals je die ook bij modelbouwpakketten ziet. Zo ontstond een flexibel grafisch systeem dat het DIY-karakter van Snoerboer benadrukt en op allerlei manieren kon worden toegepast.

Naast de identiteit ontwikkelde ik een verpakkingslijn voor de ledlampen. Snoerboer verkocht ledlampen met de warme uitstraling van traditionele gloeilampen. Die combinatie van moderne techniek en een klassieke uitstraling wilde ik ook in de verpakking laten terugkomen.

In het winkelschap lagen de lampen tussen de vaak gladde, moderne verpakkingen van grote fabrikanten. Ik verwachtte dat mensen die bewust met hun interieur en verlichting bezig zijn, ook gevoeliger zouden zijn voor authentieke materialen en een eigen stijl. Daarom koos ik voor kraftpapier en een eenvoudige, krachtige beeldtaal die de lampen een ambachtelijk karakter gaf.

Tegelijkertijd brengt verpakkingsontwerp de nodige praktische beperkingen met zich mee. De afmetingen worden grotendeels bepaald door de bestaande winkelschappen en je moet voldoen aan verschillende voorschriften voor productinformatie en instructies. Daardoor bleef er relatief weinig ruimte over om je te onderscheiden. Juist met materiaal, kleur en grafische vormgeving moesten de verpakkingen opvallen tussen de concurrentie.

De verpakkingen kwamen onder andere bij Gamma, Karwei en verschillende andere winkels terecht. Daarmee kreeg Snoerboer niet alleen een herkenbare identiteit in de eigen communicatie, maar ook een onderscheidende uitstraling op de plekken waar klanten voor het eerst met het merk kennismaken.